Martina over haar ervaring in de retraite Leven en Dood
Afgelopen juli overleed onze lieve vriend en collega Jan Willem Roos. In de derde aflevering van onze podcast vertelt zijn geliefde Martina – eveneens trainer bij het Centrum voor Tantra – onder meer over het verliezen van Jan Willem, hoe het op dat moment met haar is en hoe haar spirituele beoefening haar ondersteunt in haar proces. Je kunt haar heldere en openhartige verhaal en inzichten hier beluisteren.
In de podcast verwijst Martina naar een zenverhaaltje waar Jan Willem het vaak over had, bij deze de tekst:
Geluk of ongeluk?
In een dorpje op het Chinese platteland, leefde een boer met zijn zoon. Naast hun hut en wat land was hun enige bezit dat ze hadden hun paard. Zo konden ze het land bewerken en in alle bescheidenheid rondkomen.
Op een dag brak het paard door de omheining en rende weg. Na lang zoeken was het nergens te vinden. Diezelfde avond kwamen de dorpelingen bij de Chinese boer op bezoek om hun medeleven te betuigen. “Wat vreselijk! Verschrikkelijk!”, zeiden ze. “Hoe moet het nu met het land? Wat een ongeluk!”
Maar de boer glimlachte rustig en zei: “Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen? Het enige dat ik weet, is dat het paard is weggelopen.”
De dag daarna gingen de boer en zijn zoon weer aan het werk op het stuk land en maakten er het beste van. Na een aantal weken kwam plots het paard weer aangelopen. Met in zijn kielzog een kudde van wel tien wilde paarden!
Die avond kwamen de dorpelingen weer naar de boer toe om hun gelukswensen te geven: “Wat een geluk! Wat geweldig! Je bezit ineens 11 paarden!”
Maar de boer glimlachte rustig en zei: “Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen? Het enige dat ik weet, is dat mijn paard weer terug is en dat er tien andere paarden bij zijn.”
De volgende dag wilde de zoon proberen of hij de paarden kon temmen. Hij klom op de rug van één van de wilde paarden. Deze was hier echter niet van gediend en bokte net zolang totdat de zoon op de grond belandde en beide benen brak.
Die avond stonden de dorpelingen weer bij de boer: “Wat vreselijk! Je zoon! Beide benen gebroken! Nu kan hij niet helpen op het land! Wat een vreselijk ongeluk! Hoe moet dat nu?”
Maar de boer glimlachte rustig en zei: “Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen? Het enige dat ik weet, is mijn zoon zijn beide benen gebroken heeft.”
De volgende dag kwam er bericht dat er een oorlog was uitgebroken en dat alle jongemannen die daartoe in staat waren zich onmiddellijk moesten melden om het leger van het land te dienen.
En de boer glimlachte rustig en dacht ….
Jong Tantra Weekend
Dompel twee volle dagen onder in de wereld van Jong Tantra.
Lees meer
Jade Ei Vijfdaagse
Werken met het Jade Ei geeft een diepe gronding in je buik, bekkenbodem en je Yoni.
Lees meer
Naar het Hart van de Yoni
Vijf dagen lang aandacht en ontspanning voor je lichaam en je Yoni.
Lees meer
6 reacties
Barbara Joseph
Dankbaar voor dit initiatief
Het is een groot voorrecht dat ik me mag verbinden met de wereld waar het in wezen om gaat. Deep bow
Barbara Joseph.
martina
Dank je wel Babara, liefs, Martina
Loes Manders
Wat een prachtig interview. Ik geniet van de diepte en de warmte van Martina’s stem, die zo past bij de ruimte en de diepte waarover ze spreekt. Wat is het zoeken hè om die bijna onbenoembare dingen te verwoorden! En toch begrijp en voel ik mee met wat ze vertelt. Af en toe zijn er flitsen van herkenning en inzicht. Wat een rijkdom aan handreikingen en oefeningen lijkt mij zo’n retraite.
Als Marina zegt dat ze graag in de natuur is en ze Jan Willem daar zo goed kan voelen, denk aan een lied dat ik zong bij het uitstrooien van de as van mijn ouders. Op Spotify te beluisteren: Breaths van Sweet Honey in the Rock. De doden zijn niet in de aarde, ze zijn in het water, het vuur, het gras, in de bomen, de rotsen, in mensen ………
Ik ben dankbaar voor deze podcast, omdat het me zo hoopvol maakt over wat wij hier op aarde aan inzichten, expressie, daadkracht en communicatieve vaardigheden kunnen verwerven. Echt levend kunnen zijn. Dankjewel Martina.
Martina Roos Gijsbers
Halo Loes, wat fijn je reactie. Ik heb Breaths opgezocht. Prachtige en herkenbare tekst. Het sterven van Jan willem is hartverscheurend en tegelijkertijd leert het me zoveel om dankbaar voor te zijn. De liefde en de angst komt bloot te liggen. Een ander vorm van intimiteit. Verdieping van vertrouwen in leven en dood. Zoals je zegt: ‘echt levend kunnen zijn’
Anouk
Ik voel me geraakt voor de veelkleurigheid van je ervaringen, en dat je dit met ons deelt. Prachtig. Dank je wel.
Martina
Fijn om me gehoord te weten. Rouw is veelkleurig merk ik dagelijks. Zoveel pijn en gemis. Tegelijkertijd is er ook zo veel dankbaarheid en liefde voelbaar.