Maak kennis met onze nieuwe leraar Olaf Henselmans

Heel spannend en wat onwennig, want ik was in eerste instantie bang dat ik verworpen zou worden als ik met mijn verlangens zou komen. Maar het was ook ontzettend bevrijdend om wel ergens voor te gaan staan. Het was voor mij een pad naar vrijheid.

Ik ben sowieso veel meer gaan voelen door de retraites die ik heb gevolgd bij het Centrum. Ik omschrijf het weleens dat ik eerst in een grijze wereld leefde en er plotseling kleur was. Ergens was er een soort dofheid die opklaarde. Ik voel nu meer richting in mijn leven en dat ik het niet allemaal hoef te weten. Het is ook belangrijk voor me om te oefenen met zelfliefde. Dat is echt een doorlopend proces geworden.

Ik voelde me heel erg geïnspireerd door het volgen van de tweejarige Tantra Training die ik na de introductieweek ging doen. Tantra werd een belangrijk onderdeel in mijn leven. Ik ging zelf workshops aanbieden en ben op een gegeven moment gaan assisteren bij het Centrum. Ik merkte hoeveel dat mij bracht; het zijn in zo’n veld, mensen ondersteunen en aanwezig zijn bij andermans proces vervulde en inspireerde me. Het is het best te omschrijven als getuige mogen zijn bij de essentie van het leven, die zich voor je ogen
voltrekt. Uiteindelijk stond ik toen zelf voor groepen en nu ben ik leraar. Eigenlijk ontstond dit allemaal best spontaan.

‘Dat ervaar ik als heel fijn. Als psychiater kom ik op plekken waarbij ik in aanraking kom met mensen die ik normaal gesproken niet zo snel zou tegenkomen. De deelnemers van een retraite van het Centrum zitten veel meer in mijn bubbel. Bij de mensen waarmee ik werk als psychiater is heel vaak weinig bereidheid tot behandeling en niet zoveel besef over wat er nou precies gaande is. Het zijn mensen met een ernstige psychiatrische aandoening waarbij je onder meer kijkt naar waar ze praktisch tegenaan lopen en hoe je ze kunt ondersteunen. Die mensen hebben echt een heel andere aanvliegroute dan deelnemers in een Tantragroep: die zijn juist gemotiveerd om in zichzelf te zoeken en te kijken. Het mooie van de combinatie psychiatrie en Tantra is dat ik met zo’n brede weerspiegeling van de maatschappij kan werken. Op alle lagen van de samenleving hebben mensen ondersteuning nodig. Op deze manier hoef ik niets uit te sluiten, wat volgens mij een Tantrisch goed is.

Vanuit mijn opleiding tot psychiater heb ik veel geleerd over interpersoonlijke relaties en de therapeutische relatie. In praktische zin betekent dat voor mij bijvoorbeeld dat ik niet moet overhellen en zelf niet hard aan het werk moet om iets bij de ander teweeg te brengen. Daar zie ik heel helder dat hoe meer ik doe, hoe minder bereid mijn cliënten zijn. Je leert omgaan met teleurstelling of frustratie van mensen en daarbij perspectief te blijven zien dat het werk altijd voortkomt vanuit het idee dat er iets positief verandert in het leven van die cliënt. Door die ervaring merk ik dat ik als leraar bij het Centrum gemakkelijk mensen zelf laat onderzoeken en het werk laat doen en ze op die manier juist bekrachtigd worden. Daarnaast kijk ik niet snel op van bepaalde dingen die kunnen gebeuren in een Tantragroep, zoals wanneer mensen heftige emoties ervaren.

Andersom heeft Tantra mijn werk als psychiater ook beïnvloed. Ik merk dat ik door Tantra te beoefenen mensen beter kan horen in mijn werk als psychiater. Ik kan gemakkelijker empathie voelen, omdat ik meer met mezelf in verbinding ben en mijn hart meer ben gaan voelen. Ik denk minder vaak ‘hoe moet ik hier handelen?’ en benader mensen veel meer vanuit oprechte interesse. De behandelrelatie wordt zoveel beter als mensen zich begrepen en gehoord voelen. Ik merk ook dat ik door mijn werk bij het Centrum de psychiatrie meer ben gaan waarderen. Ik vind het echt een belangrijk onderdeel van de maatschappij.

Ik denk dat ik best een lichte benadering heb. Dat we onszelf niet zo ontzettend serieus hoeven te nemen, ook al zijn het natuurlijk essentiële onderwerpen
waar we het over hebben. Ik denk dat je met een glimlach naar dingen kunt kijken. En ook met een glimlach naar jezelf en je eigen worstelingen. Toen ik op de basisschool zat moesten we een keer vertellen wat je later wilde worden. Ik wilde toen sporttrainer worden, ook omdat sport vroeger centraal stond in mijn leven. Daar moet ik nog vaak aan denken als ik voor een groep sta. Ik vind het heerlijk om les te geven, mensen te enthousiasmeren en mee te nemen. Ik breng graag levendigheid en vitaliteit in als ik groepen geef. Het doet me deugd als er veel bewogen en gedanst wordt. Ook lichaamswerk en ademhalingsoefeningen vind ik heerlijk.

Ik voel enthousiasme over de mogelijkheid om mee te denken binnen de organisatie; over de koers die we willen varen, maar ook over het ontwikkelen van programma aanbod en om nieuwe dingen op te zetten. Ik wil mezelf blijven uitdagen en mijn creativiteit blijven prikkelen. Maar wat ik op dit moment vooral verlang is om als leraar veel voor groepen te staan en daarin te groeien.